เป็นสิ่งที่น่ายินดีสำหรับพุทธศาสนิกชน ที่มีจิตร่วมใจในการสักการบูชาพระพุทธองค์ อยากให้เป็นเช่นนี้ตลอดไป ขณะนี้ชาวโลกเริ่มรู้จักพระพุทธศาสนา นำธรรมะและวิธีการของพระพุทธองค์ไปปฏิบัติมากขึ้น น่าจะเป็นแรงจูงใจให้พระประสงค์ของพระพุทธองค์ คือ ความสันติภาพและสันติสุข เกิดขึ้นในสังคมโลก บรรลุเป้าหมาย
ขณะนี้เรามองไปเห็นศาสนาข้างเคียง เขารณรงค์ให้คนของเขาไปสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในแต่ละปี มีเครื่องบินคอยบริการ มีเงินอุดหนุนจำนวนมหาศาล มีที่พักที่ไม่ต้องเสียเงิน มีหมอมีพยาบาลคอยเคียงข้าง แถมมีสตางค์ให้ใช้อีกมากมาย นี่คือความได้เปรียบจากน้ำใจของรัฐบาลไทย ยิ่งปัจจุบันมีกฏหมายรองรับ หลายฉบับ รวมไปถึงการมีธนาคารที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน แต่กฏหมายของรัฐที่ควบคุมกฏขี่ข่มเหงประชาชนชาวไทย ไม่สามารถครอบคลุมไปถึงเขาเหล่านั้นได้ เพราะเขามีกฏหมายที่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่า หากกฏหมายของรัฐบอกว่าผิด แต่กฏหมายศักดิ์สิทธิ์บอกไม่ ก็ได้ผลรับคือไม่ผิด ช่างยุติธรรมสำหรับสังคมคนไทยไม่น้อย
ในทางกลับกัน ปัญหามีไม่ขาดสาย สถานที่พุทธคยา ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวพุทธ เป็นบริเวณเขตเฉพาะของชนชาวพุทธ แต่ก่อนเราเคยมีแต่ศาสนาฮินดูและพราหมณ์เข้าไปเกี่ยวข้อง แต่ปัจจุบันมีศาสนาบางศาสนาเข้าไปตั้งเขตของเขาอยู่ไม่ไกล เมื่อเราเปิดเสียงสวดมนต์ที่เคยทำมาเป็นร้อย ๆ ปี ปัจจุบันก็มีการเปิดเสียงแข่งและอ่านเอกสารให้เสียงดังกว่าคำสวดมนต์ของชาวพุทธอีกมากมาย ในเมืองไทยกลับร้ายยิ่งกว่านั้น ต่อไปในศาลากลางจังหวัด หากมีชนศาสนานั้นอยู่หนึ่งคน ห้ามตั้งองค์พระพุทธในศาลากลาง โรงเรียนใดมีชนในศาสนานั้นหนึ่งคน จะต้องไม่มีการกราบไหว้พระพุทธที่หน้าเสาธงหรือมีห้องพระเหมือนเก่าก่อน แต่จะต้องมีห้องสำหรับเขาไว้หนึ่งห้อง กฏระเบียบใด ๆ ที่มีใช้ในสถาบัน องค์กร ไม่มีความหมายสำหรับคนนับถือศาสนานั้น ๆ เพราะมีกฏให้ปฏิบัติตามกฏหมายของศาสนาเท่านั้น
ที่กล่าวมานี้ จับประเด็นให้เห็นว่า ความอยุติธรรมได้เกิดขึ้นในบ้านเมือง ซึ่งคนที่นำคนเหล่านี้มาสร้างความได้เปรียบในสังคมไทย คือ คนที่เคยเป็นใหญ่ในบ้านเมืองถึงระดับนาย มียศศักดิ์เป็นถึงขุนนางเสนาบดีมาแล้วอย่างน้อยสองคน ที่เปิดทางให้เขาเข้ามาคืบคลานทำลายด้วยระบบ อำนวยความสะดวกของรัฐ
พี่น้องพุทธศาสนิกชนที่เคารพรัก นี่ไม่ได้ปลุกระดม แต่ต้องการให้รู้ว่าภัยสำหรับพระพุทธศาสนากำลังคืบคลานใกล้เข้ามา ประวัติศาสตร์ในอินเดีย ประวัติศาสตร์ในอัฟกานิสถาน ประวัติศาสตร์ในอินโดนีเซีย เหล่านี้คือที่มาของการทำลายด้วยกันทั้งนั้น การกระทำด้วยวิธีรุนแรง การเรียกร้องได้คืบจะเอาศอก ได้ศอกจะเอาวา สร้างปัญหาความปั่นป่วนให้เกิดขึ้นในสังคมไทย ชนิดบ่อยครั้งและรุนแรงขึ้น เพื่อแบ่งแยกให้เป็นรัฐอิสระและกลายเป็นประเทศในที่สุด ประกอบกับความโลภโมโหโทสันของขุนนางบางคน คนมักมากบางเหล่า จึงกลายเป็นจุดอ่อนของสังคมไทยในปัจจุบัน
วันสำคัญของพระพุทธศาสนา ที่ทั่วโลกยอมรับและชาวพุทธกำลังรณรงค์อย่างใหญ่หลวง โดยรัฐให้การดูแล เพื่อเป็นจุดศูนย์กลางของการรวมกันอย่างแน่นแฟ้น และประกาศเจตนารมณ์ของชาวพุทธต่อความเป็นไปของโลกอย่างแจ้งชัด ด้วยวิธีการปฏิบัติ รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราตาย
ฉะนั้น วันวิสาขบูชา คือ วันประกาศสันติภาพและสันติสุขของประชาคมโลก จึงอยากให้ชาวพุทธซึ่งเป็นผู้ให้มาโดยตลอด มีน้ำใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อเพื่อนร่วมโลก โดยไม่เป็นผู้รับอย่างเดียว ต่างจากบางศาสนาโดยสิ้นเชิง ได้มีแนวปฏิบัติตามหลักธรรมอย่างง่าย ๆ และชัดเจน ดังนี้
๑. มีสติอยู่ทุกเมื่อ ชอบใจในคำของพระเถระรูปหนึ่งได้ให้คำจำกัดความว่า มีสติ คือ คอยระลึกรู้อยู่เสมอ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ต้องตั้งสติให้ทัน ก็จะสามารถรับได้ทุกสถานการณ์
๒. ความกตัญญู คือความรู้อุปการคุณที่มีผู้ทำไว่ก่อน เป็นคุณธรรมคู่กับความกตเวที คือ การตอบแทนอุปการคุณที่ผู้อื่นทำไว้นั้น ความกตัญญูและความกตเวทีนี้ ถือว่าเป็นเครื่องหมายของคนดี ส่งผลให้ครอบครัว และสังคมมีความสุขได้ กล่าวคือ ในทางพระพุทธศาสนาพระพุทธเจ้า ทรงเป็นบุพการรีในฐานะที่ทรงสถาปนาพระพุทธศาสนา และทรงสอนทางพ้นทุกข์ให้แก่เวไนยสัตว์ พุทธศาสนิกชน รู้พระคุณอันนี้จึงตอบแทนด้วยอามิสบูชาและปฎิบัติบูชากล่าวคือการจัดกิจกรรม ในวันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่ชาวพุทธแสดงออก ซึ่งความกตัญญูกตเวที ต่อพระองค์ด้วยการทำนุ บำรุงส่งเสริมพระพุทธศาสนา และประพฤติปฎิบัติธรรม เพื่อดำรงอายุพระพุทธศาสนาสืบไป ในทางครอบครัว บิดามารดาจะรู้จักหน้าที่ของตนเอง ด้วยการทำอุปการคุณให้ก่อน และลูกก็จะรู้จักหน้าที่ของตนเองด้วยการทำดีตอบแทน
๓. เรียนรู้อริยสัจ ๔ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ผลของการเกิดขึ้น คือ ความทุกข์ หนทางให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ และวิถีทางในการดับทุกข์ ซึ่งสามารถนำไปแก้ไขในปัญหาชีวิตประจำวันได้
๔. ความไม่ประมาท เป็นคำสอนสุดท้ายของพระพุทธองค์ ที่ยังห่วงประชาชนไม่ให้ประมาท ดังคำ
สอนที่ว่า “ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราขอเตือนเธอทั้งหลาย สังขารทั้งหลายมีความเสื่อม และความสลายไปเป็นธรรมดา เธอทั้งหลายจงทำประโยชน์แก่ตนและประโยชน์แก่คนอื่นด้วยความไม่ประมาทเถิด”
วันวิสาขบูชา เป็นวันห่วงใยของพระพุทธองค์ ปรากฏการณ์สำคัญเกิดขึ้นเฉพาะกับผู้นำของโลกเท่านั้น เป็นความสุขของพุทธศาสนิกชน แต่ในขณะเดียวกัน เราคงหลงระเริงได้ปลื้มกับพระพุทธศาสนาต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องหันกลับมาดูว่า ข้างหลังของเรามีใครคนหนึ่งกำลังเข้ามาทำลายหัวใจของเรา หวังฆ่าเราให้พ้นไปจากโลกนี้ นี่คือมหันตภัยอันร้ายแรงของเราในปัจจุบัน.